Шолу
Цзинь (дәст. қытайша: 晉; жеңіл.: 晋; көне қытайша: *tsi[n]-s; Jin), бастапқыда Тан (唐) деп аталған, Чжоу әулетінің орта кезеңіндегі ірі мемлекет болды. Ол сол кездегі Қытайдың орталығына жақын, аңызға айналған Ся әулетіне жатқызылған жерлерде — қазіргі Шаньси аумағының оңтүстік бөлігінде орналасты. Көктем және Күз дәуірі тұсында оның қуаты артқанымен, ақсүйектік құрылымы герцогтың билігін ақсүйектерге бергеннен кейін ыдырауына себеп болды. Б.з.д. 403 жылы Чжоу сарайы Цзиньнің үш мұрагер мемлекетін — Хань, Чжао және Вэйді — мойындады. Цзиньнің бөлінуі Көктем және Күз дәуірінің аяқталуын және Жауласқан патшалықтар дәуірінің басталуын білдіреді.
Тарихи кезеңдер
Jin (-750–-701)
750 BCE – 701 BCE
Capital: TaiyuanArea: 136,495 km²
Jin (-700–-651)
700 BCE – 651 BCE
Capital: TaiyuanArea: 136,052 km²
Jin (-650–-616)
650 BCE – 616 BCE
Capital: TaiyuanArea: 136,076 km²
Jin (-615–-551)
615 BCE – 551 BCE
Capital: TaiyuanArea: 136,495 km²
Jin (-550–-451)
550 BCE – 451 BCE
Capital: TaiyuanArea: 152,347 km²
Jin (-450–-405)
450 BCE – 405 BCE
Capital: TaiyuanArea: 152,876 km²