Шолу
Вестготтар (лат.: Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi, Wisi) — кешеңгі антика кезінде Балқанда пайда болған готтық халық. Олар 376 жылы Рим империясына кіріп, Адрианополь шайқасында (378) римдіктерді жеңген тервингтерден тарайды деп есептеледі; алғаш рет Аларих I (395–410) тұсында бірікті, оның күштері Римді 410 жылы атақты жолмен талан-таражға салмас бұрын онымен бірде соғысып, бірде одақтасты. 418 жылы вестготтар оңтүстік Галлияда федераттар (foederati) ретінде орналасып, астанасы Тулузада патшалық құрды. Содан кейін олар Испанияға кеңейіп, суевтер мен вандалдарды ығыстырды. 507 жылы Хлодвиг I басқарған франктерден Вуйе шайқасында жеңіліс табуы Галлиядағы вестгот билігін аяқтады, бірақ патшалық өзінің орталығын ауыстырып, бекіне түсті.
Тарихи кезеңдер
Visigoths (396–396)
396 CE – 396 CE
Area: 19,805 km²
Visigoths (397–401)
397 CE – 401 CE
Area: 44,638 km²
Visigoths (402–406)
402 CE – 406 CE
Area: 37,275 km²
Visigoths (407–409)
407 CE – 409 CE
Area: 4,074 km²
Visigoths (410–413)
410 CE – 413 CE
Area: 5,027 km²
Visigoths (414–416)
414 CE – 416 CE
Area: 12,792 km²
Visigoths (417–425)
417 CE – 425 CE
Area: 35,099 km²