Explore Entities

Алтыұл Ордасы

1556 CE — 1590 CE

The Altyul Horde, or the Nogai Horde under the dominant Altyul lineage, was a powerful nomadic Turkic polity that emerged from the Golden Horde's collapse. Centered on the Pontic-Caspian steppe, it was particularly influential under Musa Mirza and his sons, who played a crucial role in its consolidation and expansion during the late 15th and 16th centuries.

Ахмет Хан

1532 CE — 1537 CE

Бұйдаш хан

1532 CE — 1537 CE

Тоғым Хан

1532 CE — 1537 CE

Шайбани мемлекеті

1500 CE — 1601 CE

Шайбани мемлекеті, Шейбани мемлекеті — Орталық Азиядағы ортағасырлық мемлекет (1500 — 1598). Орталығы алғашында Самарқанд, 1560 жылдан Бұхара қаласы болды. Шайбани мемлекетінің құрылуы бұрын Дешті Қыпшақта тұрған көшпелі өзбек тайпаларынан шыққан Мұхаммед Шайбани ханның Мауераннахрды жаулап алуымен тығыз байланысты. Шайбани мемлекеті Каспий т-нен Тянь-Шаньға, Сырдариядан Орталығы Ауғанстанға дейінгі аумақты қамтыды.

Арабшахидтер

Arabshahids

1468 CE — 1510 CE

The Arabshahid Dynasty was a branch of the Shaybanids that established the Khanate of Khiva in Khorezm in 1511. They ruled this Central Asian khanate for over two centuries, initially from Urgench and later from Khiva, until its conquest by Nader Shah Afshar in 1740.

Сібір хандығы

Sibir Khanlygy

1468 CE — 1598 CE

The Siberian Khanate was a Turkic-Mongol state in Western Siberia, formed from the remnants of the Golden Horde. It controlled a vast territory rich in furs and was a significant power in the region. The khanate eventually fell to Russian expansion in the late 16th century.

Маңғылай Сүбе

1466 CE — 1514 CE

Манглай-Субе («Передовая часть» или «Южная сторона», в переводе Мирзы Мухаммада Хайдара — «Солнечная сторона») — территориально-политическое образование, включавшее южную часть Могулистана с городами Кашгар, Яркенд, Хотан, Касан, Андижан, Аксу и др., то есть юго-запад Семиречья вместе с областями Восточного Туркестана от Ферганы до Кучи и Черчена. По отношению к данной территории в литературе часто используется термин Кашгария. Область Манглай Субе возникла в 1-й половине XIII века в качестве удела, пожалованного, по утверждению Мирзы Мухаммада Хайдара, ханом Чагатаем племени дуглат[1].

Қазақ хандығы

1465 CE — 1847 CE

Қазақ хандығы, Қазақ ордасы, Ұрыс жұрты, Жошы ұлысы — 1465 жылы Алтын Орданың және 1468 жылы Әбілқайыр Ордасының ыдырау кезінде қалыптасқан, қазіргі Қазақстан мен оған іргелес мемлекеттер аумағындағы қазақ мемлекеті. Оның аумағының көбісі Орта Азияда болып, бір бөлігі Шығыс Еуропада орналасқан. XV ғасырда қазақтар Өзбек хандығындағы жемқорлық, саяси тұрақсыздық пен әлсіз үкіметтен шаршап, қазақтарды Жетісуда жинаған Керей мен Жәнібек хан 1465 жылда Қазақ хандығын құрған.

Ноғай ордасы

1440 CE — 1577 CE

Ноғай ордасы (Маңғыт ұлысы) – Алтын Орда ыдырап, Ақ Орда әлсірегеннен кейін Батыс Қазақстан жеріне іргелес аймақта пайда болған мемлекеттік бірлестік.Негізгі аумағы Еділ мен Жайық аралығы болғанымен, шығыста Жайықтың сол жағасына, солтүстік-шығыста Батыс Сібір ойпатына дейін, солтүстік-батыста Қазанға дейін, оңтүстік-батыста Арал, Каспий теңізіне дейін, кейде Маңғыстау мен Хорезмге дейінгі алқапты қамтыды. Ноғай ордасы алғашында осы бірлестіктің негізін қалаған маңғыттардың атымен “Маңғыт Ордасы” аталған.

Әбілхайыр Ордасы

Өзбек хандығы

1428 CE — 1468 CE

Әбілхайыр Ордасы (хандығы) немесе Өзбек хандығы— XV ғ. алғашқы ширегінде Қазақстанның солтүстік-батыс және орталық аймағында пайда болған.[1] Сонымен қатар тарихнамада Көшпелі өзбектер хандығы деген қате атау да қолданылып келді. Қазақстанның орталық, батыс және солтүстік-батыс бетінде бірнеше тәуелсіз феодалдық иеліктер құрылып, олардың арасында билік үшін күрес толассыз жүрді. Ноғай ордасы мен Әбілхайыр хандығының пайда болуына әкелді. Осындай жағдайда Жошы әулетіндегі Шайбанның ұрпағы Дәулет Шайхтың баласы Әбілхайыр саяси өмір сахнасына шықты. Орталық және Солтүстік Қазақстан тайпаларын билеп отырған топтардың қолдауымен ол 1428 ж. Тура өңірінде (Батыс Сібір) хан болып жарияланды.

Төрт Ойрат

Dörben Oirad

1399 CE — 1634 CE

The Oirat Khanate, also known as the Four Oirat, was a confederation of Western Mongol tribes that rose to prominence in Central Asia after the decline of the Yuan Dynasty. It challenged the Eastern Mongols (Northern Yuan) for dominance, reaching its peak under Esen Taishi in the mid-15th century when it briefly unified much of Mongolia and even captured a Ming emperor. Though it fragmented after Esen's death, Oirat groups continued to be a significant force until the rise of the Dzungar Khanate.

Туран

Dawlat-e Timuriyān

1370 CE — 1507 CE

The Timurid Empire was a vast Turco-Mongol empire founded by Timur (Tamerlane) in 1370, spanning Central Asia, Persia, and parts of the Middle East. Known for its significant contributions to art, architecture, and science, particularly during the Timurid Renaissance in cities like Samarkand and Herat, it fragmented into smaller states after Timur's death and was eventually overrun by the Uzbeks.

Моғолстан

Moğolstan

1347 CE — 1514 CE

A successor state to the Chagatai Khanate in Central Asia, Moghulistan was inhabited by nomadic Mongolic and Turkic tribes. It struggled with internal strife, external pressures from the Timurids and Oirats, and eventually fragmented into smaller entities like the Yarkent Khanate before its final absorption by the Dzungars.

Батыс Шағатай Қағанаты

Chaghatai Khanate

1340 CE — 1370 CE

The Western Chagatai Khanate emerged from the fragmentation of the unified Chagatai Khanate in the mid-14th century, controlling the region of Transoxiana. Characterized by internal strife and the rise of powerful Turkic emirs, its khans often held limited real power. It was effectively dissolved in 1370 with the rise of Timur, who maintained puppet khans for legitimacy but ruled independently.